"Op dag 8 werd ze kaal geschoren"


Het is begin augustus als ik dienst heb met de maatschap telefoon. Op deze telefoon komen de belletjes binnen zodra een vrouw gaat bevallen. Ik zorg dan dat er iemand naartoe gaat voor de partus assistentie en het kraambed. De telefoon gaat, er klinkt een vriendelijke stem met gebrekkig Nederlands vertelt hij dat  ‘mijn vrouwtje’ bevallen is met een operatie. Ik gok op een keizersnede. We spreken af dat hij mij terug belt wanneer ze het ziekenhuis mogen verlaten. Ondertussen vraag ik wie van mijn collega’s hier naartoe kan. Niemand kan, dus besluit ik om dit gezin op mij te nemen.
De volgende dag om 10uur gaat de telefoon: ‘mevrouw, wij mogen naar huis’. Goh, dat is snel voorheen moest je echt twee volle dagen blijven en pas dan ging je met ontslag wanneer je jezelf kon douchen en weer voorruit ging. Helaas door de drukte en personeel tekort worden vrouwen na een keizersnede sneller ontslagen.


Ik rij naar Eindhoven, de stad waar het stel woont. Ik kom aan bij een grote oude flat, ik moest even zoeken maar ik heb het juiste huisnummer gevonden. Er staat een Turkse man in de deur opening ‘ik ben Mo’ gevolgd door: ‘Mijn vrouwtje spreekt geen Nederlands én geen Engels’.  Daar gaan we weer denk ik bij mezelf, dit wordt moeilijk communiceren. Ook ergens weer een leuke uitdaging want ik moet mijn geleerde Turkse woordjes weer even voor de geest halen. Ik stel mezelf voor en de man vertaald. Dan spiek ik in de wieg, daar ligt een prachtig meisje genaamd:  ‘Berna’. Ze heeft echt een hele mooie donkere bos haren! Moeder moet lachen omdat ik zo onder de indruk ben van die mooie dikke donkere lange lokken.
Ik vraag om de ziekenhuis papieren zodat ik kan lezen hoe de bevalling is geweest. Het was een pittige, niet alleen door het taalgebrek maar ook omdat Berna niet goed indaalde. Mevrouw heeft er twee dagen over gedaan. Toen kwam het punt dat ze niet meer kon, ze kreeg een sectio. Een sectio is de medische term voor een keizersnede. Die verloop goed gelukkig en Berna werd geboren.


De kersverse ouders hadden niet goed begrepen waar ik voor kwam. Ze dachten namelijk dat ik voor het huishouden kwam. ‘Mevrouw kun je even: de was doen, de wasmand strijken, stofzuigen, dweilen, badkamer en keuken poetsen? Dan ben je wel klaar’. Hmm.. daar kom ik niet voor denk ik. Ik leg uit waar ik wél voor kom. Om de moeder te controleren, de baby te wegen en verzorgen. En als er tijd over is, kan ik nog wel iets doen. Officieel worden er geen huishoudelijke klusjes gedaan in een minimale zorg. Minimale zorg is 3 uur per dag. Maar oké, ik ben de beroerdste niet dus ik probeer zoveel mogelijk toch te doen aangezien ik toch niet met moeder kan praten. Het is tijd voor de borst. Ze legt Berna aan, ik zie al meteen dat haar tepels helemaal kapot zijn en dat ze heel veel pijn heeft. De tranen springen in haar ogen, ik probeer wat verschillende houdingen en tips maar niks helpt. In het ziekenhuis zijn de tepels al te kapot gegaan door verkeerd aanleggen. Weer iets wat vaak voor komt, door het personeelstekort is er weinig tijd voor goede borstvoedingsbegeleiding in het ziekenhuis. Ik heb zelf ook een half jaar op de kraamafdeling gewerkt dus ik kan het ze niet verwijten. Ik weet hoe druk het soms kan zijn en dat je dan echt geen tijd hebt om goed te helpen bij de borst. Een van de redenen waarom ik niet voor het ziekenhuis heb gekozen. Maar goed, de tepels zijn dus zo kapot dat ze niet normaal kan voeden. Ik stel voor om een tepelhoedje te gebruiken, omdat ze zelf geen auto hebben spring ik in de auto om ze te halen. Tepelhoedjes zijn eigenlijk niet gemaakt voor kapotte tepels, dat weet ik. Maar in de praktijk en uit eigen ervaring weet ik dat dit heel veel verlichting geeft. Ze probeert nu met tepelhoedjes en ik zie haar weer lachen. ‘Geen pijn’ zegt haar man. Ik bespreek hoe ze het de rest van de dag moeten aanpakken. Eerst verschonen, temperaturen en dan aan de borst. En dit iedere 3 uur of vaker wanneer Berna aan de borst wil.


De volgende dag vraag ik voorzichtig hoe het komt dat zijn vrouw geen Nederlands praat. ‘Mijn vrouwtje net uit Turkije’. Hoe kennen jullie elkaar? ‘Gekoppeld’. Oké denk ik, zou ze zijn uitgehuwelijkt? Gebeurt dat eigenlijk nog denk ik meteen? Ik laat dit maar even los en ga weer aan de slag. Het gaat iets beter met de tepels en Berna drinkt heel krachtig aan de borst, je hoort haar heel goed drinken. We wegen haar en doen haar in bad. Die lange haren moeten we echt afdrogen anders blijven ze veel te lang nat. De rest van de week verloopt het soepel. Al denken ze volgens mij nog steeds dat ik meer een poets ben dan dat ik voor ze zorg.


Het is dag 8, het scheerapparaat wordt uit de kast gehaald en gaat de oplader. Ik heb nog helemaal niks in de gaten op dat moment. Er wordt een scheermes klaar gelegd bij de commode en een schaar. Ik vraag wat hier de bedoeling van is en wat er gaat gebeuren. ‘Berna kaal’. Ik schrik: ‘uh, wat zeg je? Berna kaal?’ ‘Ja’ antwoordt hij. Ze gaan haar dus kaal scheren…. Wil ik hier wel getuigen van zijn? Wat als het mis gaat? Daarna denk ik; ‘ze doen het toch, met of zonder mij dat kind wordt kaal geschoren’. Waarom ze het doen weet ik nog steeds niet, het is nogal chaotisch. De zus van meneer is erbij, die heeft een mening. Moeder heeft een mening en meneer natuurlijk ook. Eerst gaat de tondeuse erin. Dit lukt niet, de haren zijn te lang. Dan gaan ze met de keuken schaar aan de gang. De lange lokken worden eraf geknipt. Daarna weer met de tondeuse en gevolgd door het scheermesje. Binnen 20 minuten is het mooie meisje kaal. De zus spreekt beter Nederlands dus zij kan eindelijk uitleg geven waarom ze dit doen en dat zal ik uitleggen, want na deze uitleg keek ik er toch anders tegenaan.


“De haren van de baby worden eraf geschoren om daarna gewogen te worden. Is dit bijvoorbeeld 10 gram? Dan moeten ze 10 gram goud kopen. Dit moeten ze dan aan mensen geven die het hard nodig hebben en in armoede leven. Dit om te bedanken dat ze een gezonde dochter hebben gekregen”.

Deze gedachten vind ik wel erg mooi! Maar toch vind ik het maar een raar idee dat je de haren van je kindje eraf scheert. Hierna sluit ik het kraambed af  en wens het gezin heel veel liefde en geluk toe.

Contact

06-12340097

info@kraamzorglavie.nl

24/7 bereikbaar

Social media